Taniec. Rodzaje tańca.

Taniec jest to zjawisko naturalnych ruchów powstających pod wpływem emocjonalnych bodźców skoordynowanych z daną muzyką. Zawsze nosi określoną nazwę. W każdej kulturze jest jakiś swoisty element, który nosi nazwę tańców ludowych i towarzyskich lub młodzieżowych. Na taniec składa się też utwór muzyczny, który bywa skomponowany tylko do celów tanecznych. Każdy z ludzi wie, co to jest taniec i został on zaliczony do czynności kulturowych. Taniec jest w każdej dziedzinie życia czyli w religii, rozrywce i sztuce. W każdej zaś pełni inne funkcje. W dzisiejszych czasach czasami pełni też formę terapii pod nazwą choreoterapii. A dla niektórych ludzi jest po prostu pracą. W niektórych dziedzinach sportu też można znaleźć elementy tańca jak w łyżwiarstwie, pływaniu synchronicznym i gimnastyce artystycznej. Zalicza się też taniec do ćwiczeń rekreacyjnych, które mają bardzo korzystny wpływ na zdrowie psychofizyczne. W tańcu można też wyrazić swoje uczucia podczas ruchu wykonawcy. Jest to jednym z elementów tańca, a drugim takim elementem jest rytm. Taniec w pewnym sensie jest też komunikacją niewerbalną przykładem może być taniec religijny do boga podczas suszy.

Taniec towarzyszki

Taniec towarzyski uprawia się od początku dziewiętnastego wieku. Wywodzi się z tańców salonowych i ludowych zabaw. Wszystkie tańce różnią się pochodzeniem, schematem ruchów, charakterem i co szczególnie ważne – muzyką. Taniec towarzyski jest dyscypliną, gdzie uprawiane są konkursy i zawodnicy tańczą zawodowo, a zawody te organizowane są przez Międzynarodowy Związek Tańców Towarzyskich. W naszym kraju Polskie Towarzystwo Taneczne istnieje już od pięćdziesięciu lat i należy wiedzieć, że tańce dzielimy na: tańce standardowe, latynoamerykańskie. Pierwsze z nich to walc angielski, walc wiedeński, tango, foxtrot i quickstep. Do drugiej grupy należą takie tańce, jak rumba, samba, cha-cha, paso doble i jive. Rozróżniamy też jeszcze inne popularne tańce towarzyskie, które są tańczone i oceniane na turniejach tanecznych, ale są to tak zwane tańce użytkowe. Do nich należą boogie, blue-rock, karioka, mambo, one-step i wiele innych. Są też jeszcze tańce sportowe. Tańce towarzyskie nie są dyscypliną olimpijską, ale są jednym z najmniej popularnych sportów świata.

Taniec nowoczesny

Powstał w latach dwudziestych i do dziś jest mylnie nazywany tańcem współczesnym. Należy wiedzieć, że jest on rozwinięciem tańca wyrazistego. Został w latach trzydziestych ujęty w reguły techniki specyficznej. Jednak sama krystalizacja jego dokonała się już w latach trzydziestych XX wieku, ale w Stanach Zjednoczonych. Do czołowych reprezentantów współczesnego tańca należeli tacy tancerze jak Isadora Dunka, Boris Humphrey, Charles Weidman, Martha Graham. Sam taniec współczesny wymaga wielkiej koordynacji ruchów. Muszą być one bardzo wyraziste. Nie będąc bardzo dobrym tancerzem w tańcu klasycznym nie opanuje się perfekcyjne tańca współczesnego. Należy też pamiętać, że ten taniec wymaga bardzo dużo sprawności fizycznej. Każdy z tańców wymaga też poświęceń. Tancerz musi oddać się jakby duszą swojej pasji. Jeżeli liczy się na to że nauczy się łatwo, to należy też wiedzieć, że nie osiąga się niczego poprzez brak zaangażowania. Samo tańczenie musi sprawiać przyjemność, wtedy tancerz osiąga wszystko co zaplanował w swojej karierze.

Taniec latynoamerykański

Na każdym festiwalu tanecznym, czy zawodach zawsze oceniane jest też taniec latynoamerykański. Do jego grupy należą takie tańce jak samba, rumba, cha-cha, paso doble czy jive i na końcu salsa, która ostatnimi czasy jest bardzo modnym tańcem nawet na dyskotekach czy jakichś przyjęciach. Tańce te są szybkie dynamiczne oraz mają bardzo wyrazistą muzykę. Najważniejsze w nich to zmysłowe ruchy bioder i całego ciała. Czasami taki taniec wygląda bardzo intymnie i erotycznie. Zależy to od tancerza, ale jego podstawy są zmysłowe. Do takich tańców ubiór też jest odmienny niż do standardów. W tym wypadku nie obowiązuje tu frak, ale musi współgrać z kolorem partnerki. Zaś obuwie jest lekkie: u kobiet sandałki, a u mężczyzn na obcasach. Sam taniec rozwinął się w XX wieku, kiedy rytmy muzyki amerykańskiej zaczęły się mieszać. I tak zaczęła dochodzić do zwykłej standardowej muzyka indiańska i hiszpańsko-portugalska, która jest bardziej żywiołowa i agresywna. Wpływ kultury latynoskiej coraz częściej też odczuwany jest poprzez tą muzykę.

Taniec amerykański

Taniec ten do nas dotarł dopiero w latach pięćdziesiątych i bardzo szybko rozpowszechnił się w większości dzięki telewizji i jej ciekawym filmom. Filmy muzyczne zachęcały do zajęcia się i wprowadzania nowych elementów do tańca. Dużym tez propagatorem tego rodzaju tańca byli żołnierze, którzy wyswabadzali tereny pod okupacją niemiecką. Aktorzy i tancerze dając koncerty na froncie tworzyli nowy rodzaj tańca. Bardzo szybko przyjmował się, bo był bardziej ekspresyjny i swobodny niż dotychczasowy. Przykładem takiego aktora jest Fred Aster, Ginger Rogers, Marlena Dietrich. Do tańców amerykańskich należą twist, rock-and-roll, modern dance, Funk styles, New style. Jest połączeniem różnych trendów i kultur. Przewija się tu też trend afrykański jak i ameryki południowej. W ostatnich czasach moda tańca amerykańskiego rozpowszechnia się bardzo szybko, bo i czasy są szybkie, a świat staje się jedną małą wioską. Niezwykle polecane są tańce z lat dwudziestych i trzydziestych dwudziestego wieku, z okresu Wielkiego Kryzysu w USA, które obserwować można na przykład na takich filmach, jak: Deszczowa Piosenka czy Herbatka we Dwoje.

Taniec regionalny

Przez wieki taniec rozwijał się aby wyrazić mowę rytualną, magiczną i religijną od początku swego istnienia ludzie wykonywali go w takt bębnów i muzyki. Figury tańca interesowały artystów we wszystkich epokach i kulturach. Charakteryzował się odkrywaniem nowych rytmów i kompozycji. Często łączy się go ze śpiewem, klaskaniem i muzyką. Jest wiele rodzajów tańca regionalnego, a ich nazwa zależy od okoliczności w jakich powstał i jaką też ma samą choreografię. W Afryce na przykład można wyróżnić taniec regionalny o nazwie Intore, Inkininba. W Polsce natomiast do tańców regionalnych należy chodzony lub nazwa jest od danego regionu, jak kujawiak. Taniec ma też znaczenie psychologiczne i odprężające. Wprowadza równowagę psychiczną i moralną. Jest też bardzo dobrym uzupełnieniem dla doskonalenia sylwetki. Sam taniec regionalny jest też połączony z specjalnym regionalnym ubiorem i przyśpiewkami. Zespoły, które tańczą tańce regionalne wprowadzają też czasami elementy nowoczesnych układów, ale jest to bardzo dyskretnie robione tak, aby nie zatracić swoistego klimatu danej kultury.