Taniec regionalny

Taniec brzucha

Do naszych europejskich krajów przywędrował z krajów arabskich. Jest to rodzaj tańca solowego wykonywanego głównie przez kobiety. Bardzo popularny na terenach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Najważniejszymi cechami są ruchy bioder, brzucha, biustu i ekspresyjne gesty rąk. Bardzo charakterystycznym elementem jest shimmy, czyli ruchy drżące bioder, klatki piersiowej lub rąk, które wprowadzają w drgania brzuch tancerki bądź inne partie ciała. Właściwe ruchy mięśni brzucha występują bardzo rzadko i jest ich tylko kilka. W tańcu tym zostały też zaczerpnięte elementy orientalnych tańców folklorystycznych, tańca współczesnego i baletu. Sztuka ta bardzo rozwinęła się w Egipcie, Libanie. W wielu krajach organizowane są zawody tego tańca, nie ma on spisanych reguł i rozwija się ciągle. Szczególnie rozwinął się w Niemczech, Brazylii i USA.

Zorba

Po grecku nazywa się sitaki i jest to popularny grecki taniec, który powstał w 1964 roku i jest zbliżony choreografią do greckich tańców ludowych. Został rozpropagowany przez słynną muzykę do filmu Grek Zorba napisaną przez Mikisa Theodorakisa. Jest to połączenie wolnej i szybkiej wersji tańca hasapiko. Najczęściej jest nazywany popularnie zorbą. Nie jest tańczony jak inne w kole, ale w linii i tańczą sami mężczyźni. Podczas tańca kładzie się ręce na ramiona sąsiada, najpierw tempo jest na cztery czwarte, ale razem z przyspieszeniem muzyki zmienia się na dwie czwarte. Sitaki jest to zdrobnienie od sirtos, które jest najbardziej tradycyjne rodzaju ludowego tańca greckiego z akompaniamentem instrumentu nazywanego bouzouki. Jest przeważnie tańczony przez mała grupę tancerzy i dopuszcza się improwizację i różne kombinacje figur i kroków. Dzisiaj jest atrakcją regionu, graną w tawernach dla turystów.