Taniec amerykański

Modern dance

Jako styl wykreował się na początku dwudziestego wieku jako przeciwieństwo skostniałemu w rutynie i oderwaniu od życia klasycznemu baletowi. Zapoczątkował poszukiwanie Francis Delasarte z Francji. Napisał na ten temat całą rozprawę jak użyć ciała i połączyć z uczuciem i wolą. Całość jednak spisali też jego uczniowie. Tancerze modern poruszają się w pozycji leżącej, klęczącej, siedzącej i stojącej. Ich ruchy cechuje plastyka, ciągłość i dynamika. Bazują na ruchach naturalnych i naturalnych możliwościach ciała, jednak stara się też pokazać myśli i uczucia bez zbędnej ornamentyki. W Europie zasłynął Rudolf Laban, który był twórcą graficznego zapisu tańca. Dlatego też ważne są główne zasady modern dance, do których należą, że całe ciało bierze udział, a w tułowiu mieści się centrum siły napędowej ruchu. Ekspresję jest związana z poczuciem samorealizacji, a wszystkie uczucia mają własny odrębny wyraz cielesny. Nowoczesna modern dance jest nieco inna niż dawna bardziej szorstka i prosta.

Funk style

Gatunek ten powstał w Ameryce w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, kiedy muzycy afrykańscy połączyli muzyk soul, soul jazz, rhythm and blues, tworząc nowy rytm i energetyczny styl muzyczny wzbogacony o psychologiczne brzmienie. W tej muzyce mniejszy nacisk kładzie się na melodię i harmonię, a podkreśla się rytmiczną sekwencję. Występuje wiele akordów. W tańcu jest to połączenie tańców związanych z muzyką hip hop. Ludzie propagujący ten gatunek tańca odwołują się do lat osiemdziesiątych i tańców ulicznych, jak i luźne podejście. Jest ona nadal podtrzymywana i tańczy się czasami nadal na ulicach miast czy festiwalach organizowanych dla takiej muzyki. Ma wielu zwolenników.